|
"BRAVAR
JE BIO BOLJI"
(treći deo)
Bajoneti spasavaju Zapad
Zastrašene popularnošću i
jačanjem SSSR posle II svetskog rata Sjedinjene
Države su, ispred nadirućeg komunizma i
narodnooslobodilačkih pokreta, postavile vojni bedem
— niz vojnih paktova i saveza, vojnih baza, pa sve
do vojnih intervencija. To je bila ideološka
barijera — čuvena Cerčilova "gvozdena zavesa ", koju
spominje u govoru u Fultonu (SAD) marta 1946, a koja
se, po njemu, spustila "od Libeka do Trsta, od
Baltika do Jadranskog mora kao granica između
slobodnog sveta i sveta komunizma". Glavni livci te
"zavese" bili su, u stvari, on i Hari Truman,
predsednik SAD, najavljujući nove "krstaške ratove",
Sada protiv komunizma. Mi smo, kao i SSSR i druge
socijalističke zemlje, bili ispred te "zavese", ne
iza! Tako je počeo "hladni rat".
Spasavajući Maršalovim planom (ekonomsko-finansijska
pomoć od 17 milijardi dolara!) Zapadnu Evropu od
revolucije radnika, SAD se istovremeno obračunavaju
sa svojim komunistima. Drakonskim merama i
antikomunističkim naredbama i zakonima (Naredba o
lojalnosti državnih službenika, Taft-Hardijev,
Makeren-Vudov zakon itd.) američka administracija je
lako pobedila u "borbi mišljenja" komuniste i
njihove simpatizere: da ne bi kao "sumnjivi" i zbog
"antiameričke delatnosti" ostali bez posla i
završili u zatvoru ili konclogoru, Amerikanci se
odriču prava na drukčije mišljenje. Makeren-Vudov
zakon ili Zakon o unutrašnjoj bezbednosti (1950.)
predviđa, za slučaj rata i "izvanrednih prilika",
uspostavljanje koncentracionih logora u kojima bi
se, i bez sudske odluke, mogli držati članovi
"podozrivih" organizacija. Naravno, tu je prva na
spisku bila KP SAD. Šta se drugo moglo očekivati od
nacije koja je svoj identitet, moral, psihu,
mentalitet "nadmoći i superiornosti" izgradila na
topovskom masakru čitavog jednog naroda naoružanog
samo kopljima (Indijanci) i okivanjem u lance,
mučenjem i iscrpljujućim robovskim radom drugog
(Crnci)!? Ovde treba istaći i sledeće, što najbolje
govori o tom "slobodnom svetu": sve do 1964.
godine crnačko stanovništvo u SAD nije bilo
izjednačeno u pravima sa belim stanovništvom . -
(podvukao priređivač). Tek te godine Kongres
biva prinuđen da donese Zakon o građanskim pravima
kojim se zabranjuje rasna diskriminacija. A mi
smo tada već 14 godina živeli u samoupravljanju!
Dok su američkim Crncima zabranjivali da se voze
u autobusima sa belim stanovništvom — mi smo se
vozili zajedno sa brojnim studentima iz Afrike,
Azije i Južne Amerike koji su studirali u
Jugoslaviji. Kod nas je već održana i Prva
konferencija nesvrstanih zemalja (1961.). Brojni
lideri i delegacije iz afričkih i drugih zemalja
dočekivani su u našoj zemlji sa svim počastima kao i
zvaničnici iz zapadnih država. – (podvukao
priređivač).
Ali, 11. septembar 2001. pokazao je da se iza te
nadmenosti krije sićušna duša nesposobna da podnese
i trpi bol koji joj je nanet i koja je od tada, iako
okružena kompjuterima, tajnim službama, nuklearnim
bombama, raketama, avionima i tenkovima, zahvaćena
panikom i svakodnevno strahuje za svoj opstanak.
Dovoljno je da se u džepu sedišta putničkog aviona
nađe zaboravljeni perorez, sečiva dužeg od 5 cm, pa
da avion odmah sleti! Pa, bilo je vreme da saznaju
šta je patnja i bol koje su stolećima sejale po
ovoj, od njih izmučenoj, planeti. Ova katastrofa
pokazala je najbolje šta je Amerika iznutra —
nasilnički sistem. Uvođenjem tzv. Patriotskog zakona
2001, kojim su povećana prava i ovlašćenja policije
i sudova još više su sužena prava i slobode građana.
Taj Zakon su sami Amerikanci nazvali ovaploćenjem
"Velikog brata" iz Orvelovog romana "1984". Domaći i
strani građani u SAD su pod prismotrom i kada su u
krevetu!
Utamničivši svoje komuniste i progresivne ljude
uopšte, Sjedinjene Države su krenule u rat "protiv
kotnunističke opasnosti" širom sveta (Trumanova i
Ajzenhauerova doktrina). SAD odustaju od mirne
utakmice sa SSSR jer vide da u njoj nemaju šanse.
Njihov Predsednik ovlašćen je da, bez odobrenja
Kongresa, upotrebi američku armiju, tajne službe i
snage bezbednosd u tu svrhu, što je do 2000. godine
učinjeno više od 240 puta, uz milionske žrtve (samo
u Vijetnamu ubijeno je i ranjeno 4 miliona ljudi).
Tako je kapitalizam sprovodio "borbu mišljenja" na
svetskom planu!
Cilj te borbe bio je rušenje
SSSR kao stožera socijalističkog bloka. Taj cilj je
ostvaren ali ne u direktoom oružanom sukobu, jer bi
u njemu stradale i SAD, već subverzivno-psihološkim
i propagandnim ratom u kome su se SAD pokazale
superiornije od SSSR. Ipak, treba razmisliti da li
je propala država za koju, posle 10 godina, 70 odsto
stanovništva misli da je nije trebalo rasturati i da
su za to kriva rukovodstva (sociološka istraživanja
u Ruskoj federaciji 2001. godine objavljena u
beogradskoj "Politici".)
Tako je kapitalizam "izvukao živu glavu" i
eliminisao svog glavnog protivnika. Ali, dok se on
rvao sa SSSR, na Istoku je izrastala nova globalna
komunistička sila - Kina. Iz krila nesvrstanih
izdvojile su se i opasno zapretile svetskom
kapitalizmu zemlje i politički pokred kojima je
dosta igranja "mačke i miša" i koji ne žele više ni
trenutka da budu narodi i države drugog reda zato
što im koža tela nije bela.
lako je usavršio tehnologiju nasilja i utamničavanja
čovečanstva, kapitalizam se upleo u stalne ratove i
oružane sukobe širom planete iz kojih se ne može
izvući (svake godine u svetu izbije oko 20 oružanih
sukoba u kojima najčešće učestvuju i SAD).
Sjedinjene Države su od rata, koji je bio produžena
ruka politike, napravile da politika bude produžena
ruka rata! Irak je najsvežiji primer za to: njihovi
generali su surovim bombar-dovanjem okupirali zemlju
a sada njihovi političari formiraju vladu Iraka i
organizuju izbore.
Zato i događaji iz 1991, kada je došlo do sloma tzv.
istočnog bloka, nisu, u suštini, bitno izmenili
svet: u njemu se i dalje vodi utakmica između
kapitalizma i socijalizma započeta 1917. kada je
komunizam iz ruskih stepa krenuo u pohod protiv
društva u kome jedni umiru od gladi a drugi od
gojaznosti. Promenjen je samo teren utakmice -
težište je sada, umesto u Evropi, na prostoru Azije
i Afrike.
Evroatlantski svet razvijenih, koji
kao trut živi na račun većeg dela čovečanstva,
stvoren je bajonetima. Na njima će i završiti, bar
tako izgleda posle 11. septembra 2001. godine!
– (podvukao priređivač).
|
